Welkom by HvD se Webwerf

Aan die begin van my derde jaar, 1960, breek die einde van ‘n glorieryke era vir Tukkies se Kollegetehuis aan. Ons moet trek, van die kampus af Proefplaas toe. Wonderbaarlik is die liefde vir ons koshuis wat in die ou gebou (en sy anneks: die Klubhuis) deel van ons DNS geword het, ongeskonde na ons nuwe tuiste oorgedra. Die volledige Kollege-karakter en –gees wat in die eerste amper vyf dekades...

Deur die beskaafde wêreld trek 'n siddering van skok oor die marteling wat Donovan Marx (50), boer van Noordwes, Woensdagoggend in 'n wrede plaasaanval tussen Potchefstroom en Ventersdorp te beurt geval het. In koerante, op TV-skerms en in radio-nuusbulletins oral word prominent en in besonderhede berig oor hoe sy ore tydens die aanval afgesny is. Oor hierdie golf van slegte publisiteit vir die...

‘n Seevaartstorie wat my aangryp – seker weens my liefde vir skepe, vaarte en die oop see – is die rampspoed wat die 203 passasiers op ‘n residensiële weeldeskip, die Villa Vie Odyssey, pas in Kambodja getref het. 'n Droom-wêreldreis het in 'n nagmerrie ontaard toe die passasiers in die Kambodjaanse hawestad Sihanoukville gestrand gelaat is. Die Amerikaanse eienaars se geld het opgeraak weens...

Johan Mostert, indertyd sekretaris van die Staatsveiligheidsraad, verskaf 'n nuwe blik op daardie SVR-besluit, uiters relevant in die lig van Eugene de Kock se sensasionele opmerkings oor die Nobelprys en die "bloed aan FW de Klerk se hande": Ek plaas die broodnodige perspektief hier met vergunning van Mostert, 'n oud-kollega by Die Volksblad. Die voormalige staatspresident F.W. de Klerk is by...

Die laaste blyplek van Wynand en Dalene Mouton voor haar skielike dood in April 2008 en syne twee maande later, op 21 Junie, was twee gekoppelde pragwoonstelle in Kusweg, Strand, met ’n manjifieke see-uitsig. In ’n spesiale hoekie van die Moutons se tuiste in die Metropole-gebou (as ek die naam reg onthou) had elkeen sy/haar eie vaste stoel. By kuiers is groot stories in daardie hoekie gepraat....

Tukkies se rugbytrui lyk soos die ene wat ek in die winter van 1958 die eerste keer oor my kop getrek het as linkervleuel vir die o. 19D's teen Oostelikes. Dis nou stabiliteit en tradisievastheid wat ek ek respekteer en salueer. Die kleure-rondomtalie van die grotes is daarenteen erg verwarrend. Om die Stormers in swart teen die Sharks te sien speel - die Sharks van alle spanne - is amper...

Hy was nog nooit op ‘n 90ste verjaardag nie.  Dus weet hy nie hoe om hom op sy eie te gedra nie. Aan die woord is een van Melkbos se “grand old men” (verskoon tog maar die Engels, Jacko!) wat vandag die 90-baken bereik. ‘n Luimiger, geestiger, spitsvondiger en soms stouter president van die Melkbosse Probusklub (‘n sosiale klub vir afgetredenes), sal jy ver moet gaan soek. Hy – waarskynlik die...

Vir spys en drank sê ons U dank, Ons loof U naam o Heer ….. Van die naweek-saamtrek van ‘n stranddiensspan van die Kruiskerk van  Stellenbosch by ons hier op Melkbos is hul pragtige weergawe van die tradisionele Voortrekker- / kerkkamp-liedjie voor elke ete van die aangenaamste herinneringe. Die enigste aangename herinnering is dit verreweg nie. Ek en Tokkie voel verryk deur alle aspekte van die...

Oor ‘n bord stomende New England clam chowder – koningskos – in Januarie 1976 in ‘n knus restaurantjie langs Harvard Square in Cambridge, Massachusetts, het ek die naam Nat Nakase die eerste keer gehoor. My onkunde het ek probeer verbloem deur my soplepel neer te sit en stadig, baie stadig, aan my glas sterk Bloody Mary te teug. Ek kon Jim Thomson, kurator van Harvard se Nieman Foundation for...

Abraham Gonidwe (35) , Malawiese tuinman, wat 10 jaar gelede by ons weg is met drome om sy eie ding te doen, het gister uit die bloute in sy silwer BMW 325i hier opgedaag. Sy drome is aan’t verwesenlik. Hy besit nou ‘n bou-onderneming. In sy arms was ‘n dogtertjie van 18 maande “Klein Tokkie” noem hy haar. Hy loop opgewonde van vertrek tot vertrek van "sy huis" en neem videos, verheug om al die...

Met die mis wat vinnig al hoe digter toesak, het die liewe Tokkie van Deventer gister die tweede keer in agt maande op haar gewone strandwandeling gruwelik verdwaal. Sy het uiteindelik 10 km heen en weer gestap soos sy vergeefs 'n baken probeer vind wat haar terug huis toe sal lei. Ek het seker tien keer gebel: "Waar is jy". Dan pleit ek: "Stap riviertjie toe" (Kleine Zout), ek kom haal jou...

Op Saterdag 10 September 1966 – laas Donderdag 60 jaar gelede – is die vermoorde premier, dr.HF Verwoerd, in die Helde-akker in Pretoria ter ruste gelê  … en het ‘n logistieke nagmerrie hom in die koerantwêreld afgespeel wat in hedendaagse tye met onmiddellike vinger-op-die-sleutel-kommunikasie vir baie seker onbegryplik sal klink. ‘n Omvangryke operasie soos vantevore nooit was nie en, weens...

Die geheim is uit: die naamlose resensent agter die mooi woorde oor Wag-’n-bietjie (Naledi, 2025) is Marlies Taljard. En hoor net: sy is ‘n letterkunde-proffie. Die resensie het oorspronklik op Die Boekboetiek verskyn, 'n boekeblad wat deur Marlies en Nini Bennet-Moll bestuur word. Om die een of ander raaiselagtige rede het ek dit misgekyk; ontdek dit nou eers na ‘n jaar. Marlies is...

Amper 'n jaar na plasing op die webblad Vriende Versindaba lees ek vandag die resensie hier onder raak. Die oordeel is vriendelik en hartverblydend. My gemoed voel sommer opgekikker. Die resensent beskou Wag-'n bietjie as een van die genotvolste boeke wat hy /sy in jare gelees het. Ek voeg graag by dat die resensie vir my ewe genotvol is. Wens ek kan weet wie dit geskryf het. Vriende Versindaba...

In die jaar van opstand en stryd 1976 word die seldsame geleentheid my gebied om ‘n simpatieke skrywe oor Suid-Afrika se gewraakte politieke bestel in ‘n voorste joernalistieke vaktydskrif in Amerika geplaas te kry. “Some misconceptions about South Africa”. Dit was die opskrif van my storie in die Harvard-universiteit se Nieman Reports. Daarin lewer ek ‘n pleidooi om begrip vir die dilemma van...