Welkom by HvD se Webwerf

My brief in vandag se Burger (en op Netwerk24) is ene wat ek nooit gedink het ek sal skryf nie. Iemand wat nie Saterdag By van hoek tot kant gelees het nie, kan dalk sukkel om dit te verstaan. Vir hulle: Ek lieg elke woord. Ek gaan 'n old fashioned knol bly. En ek gaan wye draaie loop om daardie Slypskool van Kommadagga. So skerp wil ek darem ook nie word nie!

Wanneer 1 Valskermbataljon by Tempe, Bloemfontein, se "parabats" in die 80's een van hul skouspelagtige massa-spronge uitvoer, het tien teen een die klein postuur van hul kloeke kapelaan tussen hulle geswewe. Ds. Jan Venter was wel nie groot van gestalte nie, maar 'n man uit een stuk wat in elke opsig saam met sy mense geleef het, hetsy met die Bybel of met 'n valskerm. Dr. Jan is gister in die...

Onverklaarbaar begin die lank vergete woorde van ‘n ou-ou Skotse gediggie / liedjie deur die newels dring terwyl ek met ‘n koue sauvignon blanc in die hand die skemer inwag. My love is like a red, red rose, onthou ek die begin. Met ‘n bietjie konsentrasie kom by: That’s newly sprung in June. Nog ‘n paar oomblikke se diep dink. A, natuurlik: My love is like the melody that’s sweetly played in...

Sweef soos ‘n arend, sing minnesanger Bles Bridges in een van die liedjies wat hom beroemd gemaak het. Die toenmalige treffer (uit die stal van Mynie Grove) maal in my kop terwyl ek nadink hoe om my avontuurlike arend-storie te vertel. Kom ek begin by die tradisievaste Stellenbosse manskoshuis Eendrag waarvan die koshuiswapen ‘n arend met uitgestrekte vlerke is – op ‘n haar na soos die arend op...

Oor my geliefde boskampie Balule teenaan die laagwaterbrug oor die Olifantsrivier naby Olifantskamp in die Krugerwildtuin bekommer ek my morsdood. Wat het van hom oorgebly nadat die siedende rivier oor hom gespoel het? Tonele wat ek in my verbeelding sien, sluit in net die spitse van die ses primitiewe rondaweltjies se grasdakke en die toppe van die grootste bome – die tamaaie ou kremetart in...

Dalk is dit onwys om die saak aan te roer terwyl ek in ‘n toutrekkery met Incredible Connection gewikkel is oor die snelle ineenstorting van die letters op my drarekenaar se sleutelbord. My Acertjie is skaars ses maande oud. Sy e, r, i en n is egter al klaar koebaai wrede wêreld. Ander letters loop meedoënloos dieselfde pad, net ietwat stadiger. Incredible noem dit “normal wear and tear”,...

Kyk, van Bitcoin verstaan hierdie ou man geen snars. Ek raak nie daaraan met ‘n lang tang nie. Maar snaaks tog hoe ‘n mens onbewustelik in jou kop sekere assosiasies kan vorm. So koppel ek elke aand se brokkie op die TV-nuus oor die Bitcoin se op en af om die een of ander rede aan ‘n storie uit 1434 in die stad van my vadere, Deventer in die Overijssel. In Deventer is ‘n sogenaamde “valsemunter”...

'n Kollega, Chris (Molie) Moolman, se beskrywing van 'n regtige groot fiasko was dat dit die grootste bokkerop sedert Perdeberg in die Boere-oorlog is. Die Min Shaw-moles wat in die nuwe Huisgenoot (deels) oopgekrap word, sou honderd persent aan Molie se Wet van Katastrofes voldoen het. Een ding weet ons vandag vir seker: Min Shaw (91) is NIE met die katelknaap Shaun Mynhardt (52), haar...

Terwyl ek nou aan't gesels is oor grafte wat stories vertel, besef ek die graf van my oupa Jakob Hendrik Van Deventer het ook sy eie storie. Kyk mooi na sy geboortedatum. Hy is in 1871 gebore. Sy seun, my pa, Johannes Cornelius, volg 'n ronde 40 jaar later in 1911. Hierdie Jakob Hendrik volg toe op sy beurt 'n ronde 30 jaar later in 1941. My seun, Johannes Cornelius, saam op die foto, volg...

Dis ‘n graf in die gras, dis ‘n vallende traan – dis al In die skrynende slotstrofe van die gedig van Jan F. E. Celliers. Dis Al, bevat ’n storie.  Die graf in die veld getuig van die verwoesting wat oorlog aanrig.  Die banneling keer terug na niks. Alles is tot niet. In die Anglo-Boereoorlog was Celliers, toe in sy middel-30’s, self op  kommando. Hy het 'n oorlogsdagboek gehou, wat later...

Op ‘n tyd het ek en Tokkie groot vreugde daaraan gehad om vir mense na aan ons eie geskepte CD’s vir Kersfees te skenk met temas soos die liefde, tuine, voëls, reise op ver paaie, vroue, Kersfees, ens. Ons twee het die snitte saam uitgesoek. Die knap Hildegard Martin van Melkbos het vir die res gesorg. Van ons vriende luister nou nog en laat weet getrou hoe hulle die musiek geniet. In 2016 het...

Piekniek by Pretoria se Fonteine was nogal 'n Nuwejaarsaktiwiteit wat jare her groot aftrek gekry het. Families (bedoelende families, nie gesinne nie) het vroeg op Nuwejaarsoggende voltallig daarheen opgeruk met hul komberse, waatlemoene, polonie en gemmerbier vir 'n dag se ontspanning saam met broers, susters swaers, skoonsusters en elkeen se kinders . Ma, Baby, was 'n nooi Visser van Jacobsdal...

In 'n land waar ontbering nie skaars is nie, moet 'n mens sensitief wees en mooi nadink voordat jy jouself weens ontbering bejammer. Gister, met vele Kerstafels rojaal oorlaai met die geurigste geregte, moet ek egter weer met 'n skewerige bittersoet-glimlag van 'n buitengewone Van Deventer-Kersfees onthou. 'n Stuk oorskiet-toebroodjie en 'n sluk Gordon's was op die spyskaart. Net dit. So gekom:...

'n Amperse buurman in Bloemfontein, prof.Pièrre Theron (85), mede-inwoner van Genl. Van Schoorstraat vir baie jare, was 'n man wat betekenisvolle spore op onderwys- en kultuurgebied getrap het.: 'n groot man met 'n groot hart en met 'n groot nalatenskap. Pièrre is vanoggend weens nierversaking by sy huis in Bothastrand, naby Mosselbaai, stil oorlede. Hy was geruime tyd op nierdialise. Sy bydrae...

Die sjarmante stadjie Deventer in die provinsie Overijssel in Nederland is, soos ‘n mens van die naam kan aflei,  die plek waarvandaan die stamvader van die Van Deventers, Gerrit Jansz van Deventer, in 1687, net 35 jaar ná Jan van Riebeeck, Kaap die Goeie Hoop toe verskuif het. As 'n latere Van Deventer op iets wil roem van die stad waarvan die familie oubaas Gerrit Jansz se van dra, is die...