Welkom by HvD se Webwerf

34 Tokkie-treë ooswaarts van die ingang na Tarlehoet Apiesdoringlaan se kant toe het my dapper vrou vanoggend op haar oggendwandeling 'n  luiperd in Wilgevylaan, Sabiepark, raakgeloop. In die middel van die pad Soos ‘n yslike hond het die rustende roofdier daar gelê, massiewe kop op sy pote in die koelte van ‘n knoppiesdoringboom. Sy het my gaan wys waar – maar toe beskut in die Honda. Ek het...

Die gedugte ry ander kunstenaars wat ‘n lang pad saam met “Die Volksblad” se beroemde Kunsmark in Bloemfontein gestap het, moet my vandag maar vergewe as ek  Esté  Mostert vir ‘n buiging uitsonder. Este het inderdaad kort na haar eerste solo-uitstalling on 1981- sy was toe 22 – ‘n entoesiastiese Kunsmarker geword en dit deur die jare gebly, maar dit is vir een kunswerk wat ek haar hier wil...

‘n Swerwer het oplaas tuisgekom, en harte en hande staan vir hom oop. Die swerwer is nie ‘n mens nie, wel ‘n waardvolle dokument.Ek praat van ‘n sierlike stadsamptlike oorkonde van die stad Bloemfontein aan “Die Volksblad” weens die waarde van die Kunsmark vir die stad in die jare 80.Die geraamde oorkonde was in ‘n swerwer-fase sedert “Die Volksblad” (later net “Volksblad”) op 8 Augustus 2020...

  Die jaar 1946 se uitsonderlike bydraes tot die wêreld waarin ons woon, was onder meer die bikini, die Biro-pen, die Vespa, sykouse, die Ystergordyn, die VVO, Heathrow-lughawe en Gesina Susara van Wyk, die nimlike Tokkie van Deventer van Melkbos wat vandag oor ‘n week, op 15 Maart, 80 jaar oud word. Vir my is Tokkie se verskyning op die ondermaanse die topstorie van die jaar. Maar ek erken...

Die opwinding laai op oor die verskyning van Die Papier oor' 'n week op 6 Maart. Op die koerant se skouers rus 'n groot verantwoordelikheid om te kom help bewys dat die gedrukte koerant nie 'n uitgestorwe ou reliek is soos die ossewa nie (die beeld van julle weet wie).In die kantore waar die eerste Die Papier tot stand kom, heers bepaald reeds opwinding, afwagting, en 'n mate van gesonde...

Lang David, Dik David en Heilige Dawid – so was die drie gemoedelik bekend: die een so gedug soos die ander. In die tweede helfte van die vorige eeu het hulle op verskillende terreine uitgestyg en sleutelrolle in Suid-Afrika gespeel. Lang David is so genoem omdat hy uitermate lank was, Dik David omdat hy, soos die outeur hiervan, … wel .. nie skraal was nie, en Heilige Dawid (met ‘n “w” soos...

My brief in vandag se Burger (en op Netwerk24) is ene wat ek nooit gedink het ek sal skryf nie. Iemand wat nie Saterdag By van hoek tot kant gelees het nie, kan dalk sukkel om dit te verstaan. Vir hulle: Ek lieg elke woord. Ek gaan 'n old fashioned knol bly. En ek gaan wye draaie loop om daardie Slypskool van Kommadagga. So skerp wil ek darem ook nie word nie!

Wanneer 1 Valskermbataljon by Tempe, Bloemfontein, se "parabats" in die 80's een van hul skouspelagtige massa-spronge uitvoer, het tien teen een die klein postuur van hul kloeke kapelaan tussen hulle geswewe. Ds. Jan Venter was wel nie groot van gestalte nie, maar 'n man uit een stuk wat in elke opsig saam met sy mense geleef het, hetsy met die Bybel of met 'n valskerm. Dr. Jan is gister in die...

Onverklaarbaar begin die lank vergete woorde van ‘n ou-ou Skotse gediggie / liedjie deur die newels dring terwyl ek met ‘n koue sauvignon blanc in die hand die skemer inwag. My love is like a red, red rose, onthou ek die begin. Met ‘n bietjie konsentrasie kom by: That’s newly sprung in June. Nog ‘n paar oomblikke se diep dink. A, natuurlik: My love is like the melody that’s sweetly played in...

Sweef soos ‘n arend, sing minnesanger Bles Bridges in een van die liedjies wat hom beroemd gemaak het. Die toenmalige treffer (uit die stal van Mynie Grove) maal in my kop terwyl ek nadink hoe om my avontuurlike arend-storie te vertel. Kom ek begin by die tradisievaste Stellenbosse manskoshuis Eendrag waarvan die koshuiswapen ‘n arend met uitgestrekte vlerke is – op ‘n haar na soos die arend op...

Oor my geliefde boskampie Balule teenaan die laagwaterbrug oor die Olifantsrivier naby Olifantskamp in die Krugerwildtuin bekommer ek my morsdood. Wat het van hom oorgebly nadat die siedende rivier oor hom gespoel het? Tonele wat ek in my verbeelding sien, sluit in net die spitse van die ses primitiewe rondaweltjies se grasdakke en die toppe van die grootste bome – die tamaaie ou kremetart in...

Dalk is dit onwys om die saak aan te roer terwyl ek in ‘n toutrekkery met Incredible Connection gewikkel is oor die snelle ineenstorting van die letters op my drarekenaar se sleutelbord. My Acertjie is skaars ses maande oud. Sy e, r, i en n is egter al klaar koebaai wrede wêreld. Ander letters loop meedoënloos dieselfde pad, net ietwat stadiger. Incredible noem dit “normal wear and tear”,...

Kyk, van Bitcoin verstaan hierdie ou man geen snars. Ek raak nie daaraan met ‘n lang tang nie. Maar snaaks tog hoe ‘n mens onbewustelik in jou kop sekere assosiasies kan vorm. So koppel ek elke aand se brokkie op die TV-nuus oor die Bitcoin se op en af om die een of ander rede aan ‘n storie uit 1434 in die stad van my vadere, Deventer in die Overijssel. In Deventer is ‘n sogenaamde “valsemunter”...

'n Kollega, Chris (Molie) Moolman, se beskrywing van 'n regtige groot fiasko was dat dit die grootste bokkerop sedert Perdeberg in die Boere-oorlog is. Die Min Shaw-moles wat in die nuwe Huisgenoot (deels) oopgekrap word, sou honderd persent aan Molie se Wet van Katastrofes voldoen het. Een ding weet ons vandag vir seker: Min Shaw (91) is NIE met die katelknaap Shaun Mynhardt (52), haar...

Terwyl ek nou aan't gesels is oor grafte wat stories vertel, besef ek die graf van my oupa Jakob Hendrik Van Deventer het ook sy eie storie. Kyk mooi na sy geboortedatum. Hy is in 1871 gebore. Sy seun, my pa, Johannes Cornelius, volg 'n ronde 40 jaar later in 1911. Hierdie Jakob Hendrik volg toe op sy beurt 'n ronde 30 jaar later in 1941. My seun, Johannes Cornelius, saam op die foto, volg...