KWV-DIPLOMASIE

Diplomaat verdrink in bad ná te veel KWV. Nee, dit was nie werklik ‘n koerantopskrif in die 60’s nie, maar dit was ampertjies.

Die diplomaat was die Fillipyn Vittorio Carpio wat aan die spits was van ‘n VV-vredesending oor die Suidweskwessie wat Suid-Afrika in 1962 besoek het,  en hom algou as KWV-entoesias betoon het.

Die insident in de bad was in Windhoek in die deftigste suite van ‘n hotel met ‘n buffet waarop ‘n aantreklike verskeidenheid drank en vrugte uitgestal was. Daardie uitstalling was so amper ambassadeur Carpio se ondergang.

Die vrugte het nie sy belangstelling gewek nie. Dadelik wou hy egter weet watter dranksoorte eie aan  die landstreek is.  Hy is ‘n bruisende beker bier aangebied, wat hy in enkele teue geledig het.

“Ietsie sterker?” het hy daarop  verneem terwyl sy oog liefderik op die bottel KWV-brandwyn bly talm.  Die kennismaking was ‘n geval van liefde met die eerste oogopslag, onthou Piet Meiring in sy boek “Vyftig jaar op die voorblad”   (Perskor, 1979).

Ambassadeur Carpio se geliefkoosde drinkding  was terstond ‘n glas brandewyn sonder water. Dit is vinnig gesluk en met ‘n volgende vervang.

Een  gevolg was ‘n langdurige babelaas en ook allerlei moleste, soos op ‘n bokspringende vliegtuig nadat hy saam met die brandewyn ‘n klomp piesangs ge-eet het. Soos maar gebeur, het hy bra onelegant van albei ontslae geraak.

‘n Tweede gevolg was dat hy weens wingerdgriep nie oral sy geselskap op alle besoeke kon vergesel nie.

Een aand het hy ternouernood in sy bad verdrink. Waarom hy onder die water ingegly het, kon niemand bepaal nie.  Dat die voorval nie KWV-onverwant was nie, is egter wyd geglo.

Die laaste twee dinge wat sy besoek in die politieke geheue  laat voortleef het, was sy vinnig ontkenning van ‘n verklaring met ‘n positiewe strekking wat hy onderteken het, en die bestelling van etlike kiste KWV om by sy ambassade in Kaïro afgelewer te word.

Sy ondertekening van die verklaring was onder dwang, het hy beweer.  Geen bewering is egter ooit gemaak dat hy vasgebind is en die KWV daarop in sy keel afgegooi is nie.

Die gerugmakende besoek het ook ‘n amper-verdrinking in die Zambesirivier van mnr. Carpio se spanmaat, dr. Martinez de Alva van Urugauy ingesluit.  Dit was ’n veel ernstiger insident wat groot diplomatieke opslae kon gemaak het.  Daarvan vertel ek later.

 

  • Die veelseggende skets is deur TO Honiball van Die Burger,

MAMMA, WAAR KOM OOM PIET SE NAAM VANDAAN?

Kom ons gesels verder oor die komediant, sanger, akteur, omroeper, komponis, draaiboekskrywer, goëlkunstenaar en buikspreker Piet Pompies. Vandag se tema: die oorsprong van die onderskatte vermaaklikheidskunstenaar se naam … ene wat nogal vir moedswillige misverstand vatbaar is.
Op die beste gesag het ek dit waaraan die amper legendariese grapjas – wat op 30 Desember 1992 op 70 in ‘n motorongeluk naby Grabouw gedood is – sy ongewone verhoognaam te danke gehad het: natuurlik aan die outydse pompie-toeters op sy bors. Hy het altyd daarmee op die verhoog lawaai gemaak. Toet-toet.
Kyk na die foto hierby: so ‘n toeter-affêring hang om sy nek. Kyk ook na die voorblad van sy dogter, Elsa, se boek oor hom by gister se plasing: ditto. Klink dus logies.
My bron vir hierdie verklaring is SAUK-TV. Kry die inligting op sy webblad. SAUK-TV bedank op sy beurt Marius de Vos van IFM 102.2 daarvoor.
Hierbo verwys ek na die moontlikheid van misverstand. Laat my dan aanknoop by ‘n mooi storie in Elsa se boek, “Piet wat Pompies was”.
Sy vertel van ‘n KKNK ‘n paar jaar gelede waar kondome met “stout” Afrikaanse name bemark is. Een van die produkte is die naam gegee Piet Pompies.
Die Van der Byl-kinders was opgeruk en wou met alle geweld prosedeer. Ma Betsie, ‘n wyse en verstandige vrou, het hulle gekalmeer. Die naam Piet Pompies het volksbesit geword, het sy geredeneer.
Buitendien: Pa Piet (Pieter) sou waarskynlik gevlei gevoel het dat sy naam op die manier verewig is!
(Op die SAUK-TV-webblad lees ek Piet (Pieter), aanvanklik ‘n klerk en later stasiemeester by die Spoorweë, in sy lewe ook eienaar van ‘n troeteldierwinkel en perdeslagter was. Amanda Botha het laat weet dat hy op skool op Jan van Riebeeck vir die eerste span rugby gespeel het. Waarlik ‘n man van vele ambagte en talente.)