Jan 8, 2022 | Hennie van Deventer se Blog, Vars Blog
Die groteske, verwronge, karikatuur-agtige gesigte van allerlei politci en ander leidsliede waarmee die Zoom-kamera TV-nuuskykers elke dag peper (hoekom dan so?), herinner my aan ‘n TV-nuusprogram wat op Sondagaand 19 Augustus 1990 op SABC uitgesaai is.
Nelson Mandela, vars uit die Victor Verster-gevangenis, was in gesprek met drie joernaliste, Tertius Myburgh van die Sunday Times, Thami Mazwai van die Sowetan en Van Deventer van Die Volksblad.
‘n Komplikasie was dat die ander in ‘n ateljee in Johannesburg was; ek het op my eentjie in Bloemfontein gesit en stip in die oog van ‘n kamera op ‘n driepoot gestaar. ‘n Tweede komplikasie was dat die aanbieder, Clarence Keyter, en die welsprekende Myburgh daardie aand spraaksamer was as ooit. Mazwai kon nog hier en daar ‘n woord inkry; Van Deventer in Bloemfontein is eenvoudig doodgepraat, wat nogal ongewoon is!
Later het die Vrye Weekblad Keyter onder skoot gekry oor die “uiters stief” behandeling wat my te beurt geval het. Charlotte Bauer het in haar TV-rubriek in die Weekend Mail geskryf my “bulk was beamed up from Bloemfontein and projected onto a large screen where it hovered, Oz-like, above chairman Keyter’s head.”
Gelukkig het ek die dag na die opname oorsee vertrek. Ek was verneder genoeg – wie wou nou nog ‘n tweede marteling verduur om na daardie swygende “Oz-like” beeld te sit en kyk!
Me. Bauer het darem ‘n bietjie salf aan die wonde gesmeer: “The most important question of the night was asked by the telvision-image-within-an-image of Van Deventer.” Volgens haar “Mandela had given out all sorts of hopeful messages for the future, but Die Volksblad’s editor was not to be consoled: ‘Mr. Mandela, does the ANC possess the communication channels and the discipline to get all these messages through to the people on the ground?'”
Sy skryf sy kan nie die antwoord onthou nie, omdat die vraag ‘n rilling langs haar ruggraat afgestuur het.
Ek onthou wel hy het bra korte mette van die vragie gemaak: Voldoende kommunikasiekanale en dissipline, ag kom nou, mnr. Van Deventer!
Ek sê maar niks.
Jan 1, 2022 | Hennie van Deventer se Blog, Vars Blog
OM MIDDERNAG, 31 Desember 1999, het die 20ste eeu tot ’n einde gekom.. Wereldwyd is asem opgehou oor potensiële chaos in die rekenaarbedryf wat alles van lugvaart tot die bankwese ernstig kon belemmer, indien nie in duie laat stort nie.
Die Y2K-probleem is dit genoem, of die Y2K-virus, of die Y2K-fout.Wat ook al die naam, swartgalliges het net rampspoed voorsien.
Ek en myne het ons gewone gang gegaan, oortuig dat die slim mense wat van bemande maanreise tot selfone kan uitdink en maak werk, ook die oorgang tot die nuwe eeu, en die komplikasies daarvan, sal kan uitsorteer.
Op ons gras op Melkbos het ons die aand ‘n klompie vuurtjies aangesteek en allerlei potjies gestook: beesstert, hoender, pasta en wat nog. Sowat 20 gaste het die jaar 2000 saam met ons ingewag: kinders, kollegas en vriende.
Kollega Andrew Marais het ‘n enorme bottel vonkelwyn uit Stellenbosch saamgebring – aansienlik groter as die gewone magnum. Ek is onseker hoe groot is ‘n rehobeam, balthasar of nebukadneser. Glo wel dit was een van daardie drie groot menere.
Teen 23:00 is die potjies na binne gebring, in die binnetuinetjie in ‘n ry gepak en die seen gevra, Toe lê ons weg.
Ná ete het ons op afwesige buurman Kosie Olivier se stoep gaan bondel – my muur was nog nie gebou nie – en nekke gerek vir die indrukwekkende vuurwerk-skouspel oorkant Tafelbaai by die Waterfront.
Presies om 24:00 het die proppe geskiet: Andrew se grote en die gewones van 750 mm wat ook op die ys gewag het. Ons het glasies geklink; ons het ook mekaar – sonder vrese vir allerlei variante van onbeteuelbare virsusse – om die nek geval en ‘n voorspoedige nuwe eeu toegewens.
Toe die gaste teen 01:00 op 1 Januarie 2001 begin aanstaltes maak, was die wêreld na ons wete nog soos hy teen 23:59 op 31 Desember was. Niks het tot stilstand geknars, uit die lug getuimel of in die see verdwyn nie.
Gelukkig was dit steeds die geval toe ons die volgende oggend wakker word. Het ons verlig gevoel? Nie eintlik nie, want ons was nie juis onder die bekommerdes nie. Oral ter wêreld moet egter baie verligte mense van vreugde rondgedans het.
Maar dit is nie hieroor wat ek wil skryf nie. My storie is dat hierdie geskiedkundige een werklik die enigste 1 Januarie is wat ek in my 81 jaar wawyd-wakker om middernag verwelkom het, so ver ek kan onthou Al ander 80 was ek in die bed, meesal diep
in die arms van Morpheus.
Ook met 1 Januarie 2022 het ek eers kennis gemaak toe Tokkie vanoggend my oggendkoffie bring – helaas sonder my koerant. Op Nuwejaarsdag verskyn ie Burger mos nie. Ewenwel, ek het haar toe ‘n gelukkige nuwe jaar toegewens. Dit doen ek nou ook vir lesers van hierdie stukkie op De Wet Potgieter se lekker Nagkantoorblad.
(Ek knoop aan by gewilde Westerse beskouings aangaande die nuwe millennium. Tegnies gesproke het die nuwe millennium glo eers op 1 Januarie 2001 begin.)
