‘n Brandende spelkwelling by die uwe word deur Nataniël in sy netjiese huldeblyk aan Mimi Coertse by die gevierde sopraan se gedenkdiens in Pretoria opnuut ge-aktiveer. ‘n Berig daaroor is in Die Burger.
Heel tereg tref Natanïël ‘n onderskeid tussen “goed praat” (twee woorde) en “goedpraat” (een woord). Eersgenoemde slaan immers op hoe jy praat en laasgenoemde op wat jy sê.
Dit tref my dadelik omdat ek lief is om vir mense as goeie wens mee te gee: “Mooiloop” (een woord). Klaarblyklik bedoel ek nie daarmee dat iemand met regop skouers en ‘n goeie liggaamshouding moet stap nie. Anders sou ek “mooi loop” met twee woord gespel het.
Wat my kwel, is dat my spelling (twee woorde) blykbaar op pad uit is. Selfs in hoofstroompublikasies word die goeie wens “mooiloop” (een woord) toenemend as “mooi loop” (twee woorde) gespel. ‘n Rubriekskryfster in die tydskrif Huisgenoot doen dit juis vandeesweek.
Ek gaan volhard met my spelling, al is dit later net ek wat so skryf. Sal my maar staal teen die geskinder agter die rug dat ek wat my so slim probeer hou oor taal, self nie eens “mooi loop” reg kan spel nie! Ohopoho!
(In vandag se Burger kry ek ook “mooipraat” (een woord). Mooi so. Dit is natuurlik korrek. “Mooi praat” (twee woorde ) beteken klaarblyklik iets heeltemal anders. )
Nou-ja, mooiloop (een woord) – en dit sal nie kwaad doen om terselfdertyd mooi te loop (twee woorde) nie. Laat dit goed gaan en dra jou lyf met trots.
