Kameelperde het vele fassinerende rituele. Op die lieflike S50-rivierpad by Shingwedzi het ‘n kwartierlange kameelperd-kamee ons agterna laat wonder: Wat presies het daar voor ons gebeur?
Wat ons gesien het, prakties gesproke, was minstens ‘n dosyn kameelperde waarvan vyf uiteindelik in die middel van die pad was. Ons het heelwat nekaktiwiteit oor en weer waargeneem. Binne bestek van ‘n paar minute het twee bestygings gevolg. By een was penetrasie onmiskenbaar. Jy sien dit op die foto.Die S50 is ‘n romantiese pad. In die vier kilometer van die kamp tot by die Kanniedood -skuiling sien jy meesal meer wild as in 40 kilometer eders. Jy sien reuse-trosvybome en sierlike riviertonele. Omdat die omgewing so “romanties”” is, is jou eerste belewenis van die kameelperde se gedrag ook: Dis pure passie wat hom hier uitwoed..
Dan begin jy wonder: Hoekom dan so in ‘n groep? Gewoonlik is ‘n bul jaloers as sulke tyd aanbreek. Hy soek privaatheid en verjaag al die ander. Dit begin ook pla dat die natuurlike minnespel in die sessie ontbreek het. Geen sprake hier van ‘n belustigde bul wat wie weet hoe lank geduldig agter ‘n koei bly aanstap en telkens haar urine proe (regtig) om haar gereedheid te bepaal nie.Jy onthou wat jy al iewers gelees het: Van troppe jong bulle waarin mededinging om dominansie voorkom. Eers word met die nek gepiets-piets. Dan – as die opgewondenheid toeneem – moet die ondergeskikte ene buk. Dit lyk vir waarnemers soos “homoseksuele” gedrag, en penetrasie tot by die punt van orgasme kom voor.
Hoe moet ‘n mens weet? Wel, die horinkies verraai geslag. Koeie s’n is dunner en is bedek met donker hare op die punte. Bulle is langer en dikker en het kaal bopunte met klossies rondom. Maar ‘n mens moet fyn kyk. Ek moet twyfel bely oor die getuienis voor my.
Dalk kan ‘n kenner lig werp? Anders gaan ek in my geheuebank die insident as die uitsortering van baasskap liasseer, nie as liefde in die laatmiddag nie.
Ons dag dis ‘n warm vryery, toe’s dit ‘n bakleiery. Of wat praat ek alles?
Naskrif: ‘n Ander vreemde ritueel is dat kameelperde
aan die bene van hul vadere sal kou. Dit het ek self in Sabiepark ervaar. Die verskynsel het selfs ‘n naam: oste
ofagie. Dis ‘n manier om ekstra kalsium in te kry om daardie enorme skelet te versterk. Dan lees ‘n mens van kameelperde wat selfdood pleeg in die geval van noodlottige besering of depressie. ‘n Toeris het vertel hy het in die Krugerwildtuin gesien hoe een sy kop op die teerpad pap slaan nadat sy been in ‘n bakleiery gebreek is. Raar maar waar.
