Foto: Internet.
Die Suidoos loei weer van vroeg met ‘n wroegende gehuil, soos elke dag die laaste vier of vyf. Ek wil amper met Emile Joubert saamstem wat in die rubriek Van Alle Kante in Die Burger bevind dat die Kaapse Dokter vanjaar ‘n “nuwe vlak van aggressie” betree het.
Maar is dit inderdaad die geval? In meedoenlose aanhoudendheid dalk wel; nie in intensiteit nie, meen ek wat darem ook al ‘n kwarteeu of wat met die gore Kaapse vroegsomer- fenomeen saamleef.
Op sy dag (in die 70’s of 80’s meen ek) het die Swart Sedoos ‘n dubbeldekker-bus voor die munisipale gebou onderstebo gewaai. Onthou? Sommige beweer selfs dis die wind se skuld dat die era van dubbeldekkerbusse in die Kaap tot ‘n einde gekom het.
‘n Keer is ‘n liggewig-vriendin opgeraap – nie op die Danie Botha-manier nie- en deur ‘n woeste wind so hard op die sypaadjie neergeplak dat sy in die hospitaal haar bewussyn herwin het.
Ek moes selwers op my dag in die omgewing van die parlement maar gryp-gryp tussen lamppale loop om te keer dat ek onwaardiglik op my sitvlak beland.
Met my eie oe het ek aanskou hoe die wind in ‘n woedebui ‘n kind gryp en oor die pad waai – gelukkig by n voetgangeroorgang. Sy ma in ‘n wye romp moes als los, haar kind met die een hand gryp en met die ander aan ‘n verkeerslig se paal klou. Praat van ‘n onderklere-vertoning!
‘n Vriend het grootoog vertel hoe die wind in ‘n skielike vlaag sy Fiat 500 wou-wou in ‘n helikopter omskep. Hy het vir himself lag gekry toe hy agterkom hy probeer die karretjie op die grond hou deur die paneelbord vas te druk.
‘n Melkbos-maatstaf is hoeveel vlieër-entoesiaste en bedrewe seilplankryers gelyktydig opdaag. Ons het al 92 met hul kleurryke tuie op een slag getel. Vanjaar se opkoms is baie laer.
Dan is daar natuurlik Die Burger-barometer. Vorbladfoto’s van voetgangers se stryd teen die wind is gewoonlik in November tiekie die bos. Vanjaar kan ek nog nie een onthou nie. Het al gewonder of die fotograaf (-we) met vakansie is
