More uit Melkbos
Dis absoluut vreeslik. Vriende van ons het ALLES verloor. Met alles bedoel ek hul hele lewe. Die vrou is ‘n sielkundige wat van haar huis af werk. Alle rekords van al haar pasiënte is totaal weg. Baie van die rekords is belangrike wat in hofsake gebruik moet word.
So laat weet Willem van Aardt uit Somerset-Oos se kontrei oor die verwoestende St. Francisbaai-inferno.
‘n Gelukkiger boodskap kom van Boet Troskie uit Bloemfontein: Ons huis is op die eiland en omring met kanale. Dus is ons veilig.
Herman le Roux laat weet uit Randburg: David Serfontein (‘n gemeenskaplike vriend wat ook ‘n Sabieparke-eienaar is) het ‘n huis op St. Francisbaai. Hy weet nog nie.
Jean le Roux laat weet uit Hermanus: Pieter, ons jongste, se skoonpa woon op St. Francisbaai. Ons wag in spanning op nuus.
Reaksie stroom in op die dramatiese Twitterfoto’s wat deur my vriend Leo Kritzinger van Proteahoogte. Brackenfell, vir my gestuur is, en dadelik deur my per e-pos en Facebook verder versprei is.
Die krag van die sosiale media word opnuut beklemtoon. Ek ys in my wese as oud-koerantman oor die onmiddellikheid van hierdie nuwe mededinger. Maar tog … aan koerante bly ek glo. Hulle is “soos moedersmelk”. Dit net terloops.
Wat kan ‘n mens oor so ‘n verpletterende ramp se? Tot 100 paleise in daardie speelplek vir rykes nou swart murasies. Die skilderagtige toneel van imposante wit wonings met karaktervolle rietdakke langs blou kanale waarop bote dobber, is oornag deur ‘n vlammesee verteer. Skade van tot R400 miljoen aangerig (eie vinnige berekening).
Dit alles deur ‘n dwase vleisbraaivuur in ‘n stormwind. Miskien is ek bo alles die dankbaarste dat dit nie my tjoppie en worsie op daardie onheilsrooster was nie. (hvd)
