Met leedwese moes ek gisteraand aankondig dat my flukse vuurtjie nie die storm oorleef het wat net na 18:00 deur Sabiepark geswiep het nie. Dit was agterna gesien ‘n ietwat ligsinnige opmerking. Soos dit in ‘n tipiese Laeveldse donderstorm in ‘n uur van wanorde gedonder, geblits, gehael en gestortreen het, sien ‘n mens selde. Ja, daardie wit kleed op die swembadseil is hael. Het gelyk of emmers vol sneeu daarop uitgewerp is. Geen strukturele skade is aangerig nie, maar ons werf is vanoggend getuie van die natuurkragte wat hier losgelaat is. Die grond is bedek met ‘n tapyt van groen blaartjies en die bome wat al dapper begin lenteklede stoot het, staan weer kaal gestroop. In die reenmeter is genadiglik 25 mm. Vir ‘n eerste lentereen eenvoudig wonderlik. Die groen blare gaan vinnig terugkeer. Die veld gaan blom.
