Uithaler-seremoniemeester Flip Nel van die aftree-oord Oasis in Century City – gewis een van die beste seremoniemeesters van sy era in die wyke waar hy gewoon en gewerk het – vier vandag sy 90ste verjaardag.Die ongenaakbare werklikheid is dat net sy naastes die verjaardag sal gedenk. Hyself is fisiek nog met ons, maar eintlik afwesig weens die “groot vergeet” wat hom die laaste jare ingehaal het. Flip se gesondheid het in sy hoë 80’s ongelukkig ‘n duik gemaak – nadat hy diep in die 70’s nog as mediese dokter in praktyke ge-“locum” en by klinieke afgelos het.
Juis een van die kere loop een van sy pasiënte in ‘n winkelsentrum by hom verby. Sy stamp aan haar metgesel. “Haai, daar loop die ou wat nou by ons ‘char’”. Flip kon die storie met groot smaak oorvertel.
Die ou vriend – oud-burgemeester van Welkom, oud-LV, oud-voorsitter van die Vrystaatse wetgewer, oud-lid van de raad van provinsies – se reputasie as seremoniemeester was op sulke humoristiese stories gebou, en op sy kleurryke verteltrant Hy wat nou geen woord spreek nie, het in sy fleur nooit na ‘n woord gesoek nie!
Van sy onvergeetlikste stories uit sy spreekkamer was van die Abeldammers (soms ook Appeldammers genoem), ‘n arm gemeenskap van die plaas Abelsdam tussen Bothaville en Hoopstad waarin heelwat ondertrouery voorgekom het met voorspelbare gevolge.( Jare gelede is selfs ‘n hele doktorale tesis oor hulle gedoen.)
Flip, self ‘n seun van Bothaville, was verskeie se dokter. Twee Abeldammer-stories wat dadelik by my opkom en wat baie vriende van Flip sekerlik vandag in herinnering sal roep, is een van Oom Koos Koekies wie se vrou vir x-srale by die dokter was en van ‘n ma wat haar dogter gebring het oor ‘n ongemaklike gejeuk.
Mev. Koos Koekies was ‘n groot tante met ‘n borsmaat van formaat wat nie by die res van haar lyf afgesteek het nie. Om by die longe uit te kom vir x-strale moes plek gemaak word. Flip vra toe die eggenoot om te help oplig en vashou en dié willig gretig in. Toe Flip aankondig hy is klaar, vat Oom Koos eers die een, toe die ander van die goeters in sy hande, uiter die woord “foei” met ‘n behaaglike sug en gee elkeen ‘n klapsoen.
Die ma van die dogter met die groot jeuk, het haar mooi afgerig oor wat ‘n mens by ‘n dokter doen en wat jy nie doen nie. In die spreekkamer gee sy opdrag: ”Vertel vir die dokter wat jou makeer.”
Die dogter vertel in kleur en geur en noem die plek op ‘n erg onwetenskaplike naam wat ‘n mens aan ‘n kruidenierswinkel herinner. Sy “oom” hom gemoedelik van voor tot agter.
Net toe tree ma na vore en gee haar dogter ‘n taai klap. “Het ek nie vir jou gesê ‘n mens noem nie die dokter oom nie!”
Ai, ou Flip watter lang pad het ons nie saamgekom nie vandat ek jou in die 80’s op die krieketveld in Welkom ontmoet het? Flip het toe vir Bille se Bulle van Welkom gespeel en ek vir Colin se Kallers van Bloemfontein. Natuurlik het de Kallers gewen danksy ‘n stewige beurt van die uwe.
Na die wedstryd het ek en Flip en die ander spanmaats en opponente ook ‘n paar stewige biere weggesit – ons het per trein gereis.
Waar Flipman op die veld nie juis ‘n faktor was nie, was hy by die agternakuier kaatjie van die baan. Toe die trein laataand Bloemfonteinse stasie instoom, het die Kallers nog kliphard vir van sy stories gelag.
Later was Flip en Linda. asook ek en Tokkie,.deel van ‘n groepie verloopte Bloemfonteiners wat in die Kaap van Storms uitgespoel en rondomtalie-etes saam geniet het: dan by die een, dan by ‘n ander. Die ander was Wynand en Daleen Mouton, Dok Willie en Alice Kotze, Japie en Joan van Lill, asook Hennie en Lucille Collins.
Flip en Linda het ook by Melkbos-Probus uitgewaai. Die foto van die twee is juis so 10 jaar gelede by ‘n Probusbyeenkoms hier by ons op Melkbos geneem.
Geluk met die 90, vriend Flip, of jy dit nou kan lees of nie.
