Dit lees ek vandag in my gunsteling Burger-rubriek, “50 Jaar gelede”.

Die geveg was op Saterdagaand 5 April 1975 in Johannesburg. Vanoggend se mededeling hieroor herinner aan ‘n Galindez-moles in die week voor die geveg waaraan die uwe, tot sy spyt en met die nodige nederige betuigings van apologie aan dese en gene, skuld moet beken.

In die (eerlike) strewe tot ‘n bietjie lewendigheid op ‘n stil dag stuur ek die oggend verslaggeefster Petra Pieterse om die woeste Argentyn te gaan soen. Daardie soen haal in kleur die voorblad haal. Watter uitwerking Petra se meer as net ‘n pikkie op de “Dier” se energievlakke gehad het, sal ek nie weet nie. Op kantoor is egter ‘n klomp negatiewe energie losgelaat.

Verslaggeefsters het nie net onder mekaar gemor nie, maar ‘n gorganiseerde deputasie na die nuusredakteur gestuur om hom te waarsku dat die tyd vir sulke demonstrases van manlike chauvinisme (tipies Vrystaats!) verby is.

Die arme Petra het ook deurgeloop. Sy is kwalik geneem omdat sy ingewillig het – al het sy nie veel ruimte vir ‘n ander keuse gehad nie.

Agterna had ek so ietwat berou. Maar dit was darem ‘n blerrie goeie foto!

‘n Ander keer daardie tyd dat ek reikhalsend na die rustiger Bloemfontein verlang het, was met die opening van ‘n winkelkompleks. ‘n Duisternis pryse is uitgeloof, onder meer vir die kleinste bikini. ‘n Jong, maer rooikop daag op met net twee titseltjies lap. Ook die foto haal die voorblad. Weer moes ek dit ontgeld van ontevrede kollegas en die eer ook van verontwaardigde lesers,

Maar njannies, die waaghalsige besluit om die wenner so prominent in ons koerant te laat paradeer, was nie myne . Wie s’n dit was? Nee daardie kollega was stom.

Vandag kan mens glimlag (al is dit effens suurderig!) oor sulke insidente. Toe dit gebeur het, was ek egter maar taamlik verleë.